سوره واقعه با ترجمه فارسی

متن کامل سوره واقعه: عربی و ترجمه فارسی

1. 56:1

   إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ۝١

   هنگامی که واقعۀ [قیامت] رخ دهد،

2. 56:2

   لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ۝٢

   [خواهید دید كه‌] در وقوع آن دروغى نیست؛

3. 56:3

   خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ۝٣

   [گروهى را] خوار مى‌كند [و گروهى را] رفعتِ مقام مى‌بخشد.

4. 56:4

   إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّا۝٤

   آنگاه كه زمین به سختى لرزانده شود

5. 56:5

   وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّا۝٥

   و کوه‌ها به شدت متلاشى شوند

6. 56:6

   فَكَانَتْ هَبَآءً مُّنۢبَثًّا۝٦

   و [به صورت] غبارى پراكنده درآیند

7. 56:7

   وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًا ثَلَـٰثَةً۝٧

   و شما به سه گروه تقسیم شوید:

8. 56:8

   فَأَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ۝٨

   [گروه نخست:] سعادتمندان [هستند]؛ چه سعادتمندانی [و چه نیکو جایگاهی]!

9. 56:9

   وَأَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ۝٩

   و [گروه دیگر:] تیره‌بختان [هستند]؛ چه تیره‌بختانی [و چه بد جایگاهی]!

10. 56:10

    وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلسَّـٰبِقُونَ۝١٠

    و [سومین گروه:] پیشگامان که [در نیکی‌ها] سبقت گرفتند.

11. 56:11

    أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ۝١١

    آنان مقرّبان [درگاه الهی] هستند.

12. 56:12

    فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ۝١٢

    در باغ‌های پرنعمت [بهشت جای دارند].

13. 56:13

    ثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ۝١٣

    گروه بسیاری از آنان، از پیشینیان هستند [خواه از امت اسلام یا از امت‌های گذشته]؛

14. 56:14

    وَقَلِيلٌ مِّنَ ٱلْـَٔاخِرِينَ۝١٤

    و اندکی از آیندگان [و متأخران] هستند.

15. 56:15

    عَلَىٰ سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ۝١٥

    كه بر تخت‌های گوهرنشان،

16. 56:16

    مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَـٰبِلِينَ۝١٦

    روبروى هم تكیه زده‌اند.

17. 56:17

    يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌ مُّخَلَّدُونَ۝١٧

    نوجوانانى جاودان [با طراوت،] همواره گردِ آنان [به خدمت] مى‌گردند.

18. 56:18

    بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍ۝١٨

    با جام‌ها و کوزه‌ها و پیاله‌هایی از شراب جارى؛

19. 56:19

    لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ۝١٩

    [شرابی] كه از نوشیدنش سردرد نمی‌گیرند و دستخوشِ مستى نمی‌شوند.

20. 56:20

    وَفَـٰكِهَةٍ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ۝٢٠

    و از هر ميوه‌اى كه برگزينند؛

21. 56:21

    وَلَحْمِ طَيْرٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ۝٢١

    و از گوشت هر پرنده‌اى كه دلشان بخواهد؛

22. 56:22

    وَحُورٌ عِينٌ۝٢٢

    و [همسرانی از] حور العین؛

23. 56:23

    كَأَمْثَـٰلِ ٱللُّؤْلُؤِ ٱلْمَكْنُونِ۝٢٣

    همچون مروارید پنهان در صدف؛

24. 56:24

    جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ۝٢٤

    [اینها همه،] پاداش اعمالشان است.

25. 56:25

    لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا۝٢٥

    در آنجا [سخن] یاوه و گناه‌آلودی نخواهند شنید؛

26. 56:26

    إِلَّا قِيلًا سَلَـٰمًا سَلَـٰمًا۝٢٦

    مگر سلام و درود [فرشتگان و بهشتیان].

27. 56:27

    وَأَصْحَـٰبُ ٱلْيَمِينِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْيَمِينِ۝٢٧

    و [اما] سعادتمندان؛ چه سعادتمندانی!

28. 56:28

    فِى سِدْرٍ مَّخْضُودٍ۝٢٨

    در کنار درختان بی‌خارِ سدر [هستند]؛

29. 56:29

    وَطَلْحٍ مَّنضُودٍ۝٢٩

    و درختان موز با خوشه‌هاى برهم‌نشسته

30. 56:30

    وَظِلٍّ مَّمْدُودٍ۝٣٠

    با سایه‌اى گسترده

31. 56:31

    وَمَآءٍ مَّسْكُوبٍ۝٣١

    و آبِ همواره روان؛

32. 56:32

    وَفَـٰكِهَةٍ كَثِيرَةٍ۝٣٢

    و میوه‌هاى فراوان

33. 56:33

    لَّا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ۝٣٣

    كه نه تمام می‌شود و نه ممنوع می‌گردد،

34. 56:34

    وَفُرُشٍ مَّرْفُوعَةٍ۝٣٤

    و بسترهای برافراشته [و ارزشمند]

35. 56:35

    إِنَّآ أَنشَأْنَـٰهُنَّ إِنشَآءً۝٣٥

    و همسرانى که با آفرینشى ویژه پدید آوردیم [که زیبایی و جوانیِ جاودان دارند]؛

36. 56:36

    فَجَعَلْنَـٰهُنَّ أَبْكَارًا۝٣٦

    و آنان را همواره دوشیزه‌ قرار داده‌ایم

37. 56:37

    عُرُبًا أَتْرَابًا۝٣٧

    و شوهردوستانی هم‌سن‌وسال هستند.

38. 56:38

    لِّأَصْحَـٰبِ ٱلْيَمِينِ۝٣٨

    [همۀ این نعمت‌ها،] براى سعادتمندان است

39. 56:39

    ثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ۝٣٩

    كه برخی از آنان از پیشینیان

40. 56:40

    وَثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْـَٔاخِرِينَ۝٤٠

    و برخی دیگر از متأخران هستند.

41. 56:41

    وَأَصْحَـٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلشِّمَالِ۝٤١

    و [اما] تیره‌بختان؛ چه تیره‌بختانی!

42. 56:42

    فِى سَمُومٍ وَحَمِيمٍ۝٤٢

    در میان باد سوزان و آب جوشان قرار دارند

43. 56:43

    وَظِلٍّ مِّن يَحْمُومٍ۝٤٣

    و سایه‌هایى از دود سیاه

44. 56:44

    لَّا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ۝٤٤

    كه نه خنک است و نه خوش.

45. 56:45

    إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ۝٤٥

    آنان در دنیا ثروتمند و سرکش بودند

46. 56:46

    وَكَانُوا۟ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ۝٤٦

    و بر گناه بزرگِ [شرک] اصرار می‌ورزیدند؛

47. 56:47

    وَكَانُوا۟ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ۝٤٧

    و می‌گفتند: «آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، برانگیخته خواهیم شد؟

48. 56:48

    أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ۝٤٨

    آیا نیاکان ما [نیز برانگیخته می‌شوند]؟»

49. 56:49

    قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْـَٔاخِرِينَ۝٤٩

    [ای پیامبر، به کافران] بگو: «بی‌تردید، گذشتگان و آیندگان،

50. 56:50

    لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَـٰتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ۝٥٠

    همه در وعده‌گاهِ قیامت جمع خواهند شد».

51. 56:51

    ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ۝٥١

    آنگاه شما، اى گمراهان تكذیب‌كننده،

52. 56:52

    لَـَٔاكِلُونَ مِن شَجَرٍ مِّن زَقُّومٍ۝٥٢

    قطعاً از [میوۀ] درخت زَقّوم خواهید خورد؛

53. 56:53

    فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ۝٥٣

    و شکم‌ها را از آن انباشته مى‌كنید؛

54. 56:54

    فَشَـٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ۝٥٤

    آنگاه روی آن، آب جوشان مى‌نوشید؛

55. 56:55

    فَشَـٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ۝٥٥

    همچون شترانِ عطش‌زده.

56. 56:56

    هَـٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ۝٥٦

    این پذیرایىِ آنان در روز جزاست.

57. 56:57

    نَحْنُ خَلَقْنَـٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ۝٥٧

    ماییم كه شما را [از هیچ] آفریده‌ایم؛ پس چرا [آفرینشِ دوباره را] باور ندارید؟

58. 56:58

    أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ۝٥٨

    آیا به نطفه‌ای که [در رحِم همسرانتان] می‌ریزید، توجه كرده‌اید؟

59. 56:59

    ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَـٰلِقُونَ۝٥٩

    آیا شما آن را مى‌آفرینید یا ما آفریننده‌اش هستیم؟

60. 56:60

    نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ۝٦٠

    ما مرگ را در میان شما مقدر کردیم و ناتوان نیستیم

61. 56:61

    عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَـٰلَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِى مَا لَا تَعْلَمُونَ۝٦١

    كه امثال شما را جایگزین [خودتان] كنیم و شما را به گونه‌اى كه از آن بى‌خبرید، [در آفرینشى نو] پدید آوریم.

62. 56:62

    وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ۝٦٢

    شما كه از آفرینش نخستین به روشنى آگاه شده‌اید، چرا [به یاد آخرت نمی‌افتید و] پند نمی‌گیرید؟

63. 56:63

    أَفَرَءَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ۝٦٣

    آیا به دانه‌هایى كه مى‌كارید، توجه كرده‌اید؟

64. 56:64

    ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلزَّٰرِعُونَ۝٦٤

    آیا شما هستید كه آن را مى‌رویانید یا ما رویاننده‌ایم؟

65. 56:65

    لَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَـٰهُ حُطَـٰمًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ۝٦٥

    اگر مى‌خواستیم، آن را خاشاک مى‌كردیم؛ چنان كه شگفت‌زده شوید.

66. 56:66

    إِنَّا لَمُغْرَمُونَ۝٦٦

    [و چنان آن را نابود می‌کردیم که بگویید:] «ما زیان کرده‌ایم؛

67. 56:67

    بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ۝٦٧

    بلكه همه چیز را از دست داده‌ایم».

68. 56:68

    أَفَرَءَيْتُمُ ٱلْمَآءَ ٱلَّذِى تَشْرَبُونَ۝٦٨

    آیا به آبى كه مى‌نوشید توجه كرده‌اید؟

69. 56:69

    ءَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ ٱلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنزِلُونَ۝٦٩

    آیا شما آن را از ابر فروباریدید یا ما فرودآورندۀ آن هستیم.

70. 56:70

    لَوْ نَشَآءُ جَعَلْنَـٰهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ۝٧٠

    اگر مى‌خواستیم، آن را بسیار شور و تلخ مى‌کردیم؛ پس چرا شکر به جای نمی‌آورید؟

71. 56:71

    أَفَرَءَيْتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى تُورُونَ۝٧١

    آیا به آتشى كه مى‌افروزید توجه كرده‌اید؟

72. 56:72

    ءَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنشِـُٔونَ۝٧٢

    آیا شما درختش را آفریده‌اید یا ما آفریده‌ایم؟

73. 56:73

    نَحْنُ جَعَلْنَـٰهَا تَذْكِرَةً وَمَتَـٰعًا لِّلْمُقْوِينَ۝٧٣

    ما این آتش را وسیلۀ یادآورى [عذاب دوزخ] و مایۀ برخوردارى [و راحتی] مسافران قرار داده‌ایم.

74. 56:74

    فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ۝٧٤

    پس [ای پیامبر،] به نام پروردگارِ بزرگت تسبیح گوى [و او را به پاکی یاد کن].

75. 56:75

    ۞ فَلَآ أُقْسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ۝٧٥

    سوگند به جایگاه ستارگان

76. 56:76

    وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ۝٧٦

    که اگر بدانید، سوگند بزرگی است.

77. 56:77

    إِنَّهُۥ لَقُرْءَانٌ كَرِيمٌ۝٧٧

    كه این [گفتار]، قرآنى گرانقدر است؛

78. 56:78

    فِى كِتَـٰبٍ مَّكْنُونٍ۝٧٨

    در لوح محفوظ قرار دارد.

79. 56:79

    لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُطَهَّرُونَ۝٧٩

    جز فرشتگان پاک‌سیرت، کسی [آن را نمی‌بیند و] به آن دسترسی ندارد.

80. 56:80

    تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ۝٨٠

    از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.

81. 56:81

    أَفَبِهَـٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ۝٨١

    آیا این سخن را سبک [و غیر قابل اعتنا] مى‌دانید؟!

82. 56:82

    وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ۝٨٢

    و به جای شکرِ روزی‌هایی که به شما داده شده است، آن را دروغ می‌پندارید؟

83. 56:83

    فَلَوْلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلْحُلْقُومَ۝٨٣

    آنگاه كه [جان یکی از شما هنگام جان‌کندن] به گلوگاه مى‌رسد

84. 56:84

    وَأَنتُمْ حِينَئِذٍ تَنظُرُونَ۝٨٤

    و شما در آن هنگام نظاره مى‌كنید

85. 56:85

    وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَـٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ۝٨٥

    و ما از شما به او نزدیک‌تریم؛ ولى نمى‌بینید.

86. 56:86

    فَلَوْلَآ إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ۝٨٦

    اگر [در برابر اعمالتان] جزا داده نمی‌شوید [و به گمانتان قیامتی نیست]،

87. 56:87

    تَرْجِعُونَهَآ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ۝٨٧

    پس آن [روح] را [به بدن] بازگردانید، اگر راست می‌گویید.

88. 56:88

    فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ۝٨٨

    اما اگر او در زمرۀ مقرّبان باشد،

89. 56:89

    فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ۝٨٩

    در آرامش و گشایش و بهشت پرنعمت است؛

90. 56:90

    وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنْ أَصْحَـٰبِ ٱلْيَمِينِ۝٩٠

    و اگر در زمرۀ سعادتمندان باشد،

91. 56:91

    فَسَلَـٰمٌ لَّكَ مِنْ أَصْحَـٰبِ ٱلْيَمِينِ۝٩١

    [به او گفته می‌شود:] «سلامت و امنیت بر تو باد، که از سعادتمندان هستی»؛

92. 56:92

    وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ۝٩٢

    اما اگر از تکذیب‌کنندگان گمراه [و در زمرۀ تیره‌بختان] باشد،

93. 56:93

    فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِيمٍ۝٩٣

    با آب جوشان [از او] پذیرایی می‌شود

94. 56:94

    وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ۝٩٤

    و به [آتش] دوزخ در‌می‌آید.

95. 56:95

    إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلْيَقِينِ۝٩٥

    این [وعدۀ پاداش و عذاب،] یقیناً حقیقت دارد [و تردیدی در وقوع آن نیست].

96. 56:96

    فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ۝٩٦

    پس [ای پیامبر،] با [ذکرِ] نامِ پروردگار بزرگت [او را] تسبیح گوی.